Nieustanna dążność szymana do wykształcenia coraz bardziej nowoczesnych środków i doskonalenia techniki kompozytorskiej w duchu najnowszych osiągnieć sprawiła, że w kraju nie uzyskał on takiej popularności, jaka cieszył się różcki. po krytycznym okresie lat 1906-08, w którch kompozytor, bywając często w berlinie i lipsku, poddał się nieopatrzenie wpływom przesadnie nieraz skomplikowanej i przeładowanej polifonią muzyki niemieckiej, znalazł szymanowski własną drogę. początkowym jej etapem była II symfonmia B-dur.